In gesprek met CHRISJE VAN LIESHOUT

Als tweede in de reeks van een profiel van een werknemer hebben we gekozen voor een chauffeur die het er de laatste tijd iets minder van af bracht.

Zo in de vakantie tijd denken we meestal allemaal aan leuke dingen en vakantiereizen etc. maar voor Chrisje gaat dit even niet op. 18 juni j.l. viel Chrisje tijdens het vastbinden van de lading in Weert van de oplegger en dat dat heel vervelend uit kan vallen blijkt wel uit de verwondingen die hij had.  2 gebroken polsen waarvan de rechter behoorlijk ongelukkig en een zware hersenschudding en een geschaafd hoofd.  Hij heeft enkele dagen in het ziekenhuis van Weert gelegen maar is gelukkig weer thuis alwaar ik en mijn dochter Marloes hem bezochten, natuurlijk niet alleen voor een interview maar zeker om eens te kijken hoe het nu met hem gaat.

Chrisje werkt al vanaf 6 maart 1989  voor de firma en in die tijd heeft hij ook behoorlijk veel verschillende dingen gedaan en wat van Europa gezien en altijd met plezier. 
Begonnen bij Eurapid uit Tilburg als onderdeel van Danzas.
Hij charterde voor hun, voornamelijk binnenland.,
Overdag een 4 of 5 adressen lossen en dan rond 17 uur terug in Tilburg waar de auto werd gelost en aansluitend geladen voor Aachen.
Rond 1730 uur dan weer vertrekken want de waar die naar Aachen ging moest op tijd zijn voor verdere distributie.

Daar dan slapen en dan weer terug naar Tilburg. En dan hetzelfde maar weer gaan doen, volgens Chrisje eentonig werk wat hij dus ook maar 6 weken heeft gedaan. Hierna is hij Danzas gaan rijden op Zwitserland op een huiftrailer. De ene week 1x Basel , de andere week 2x. Later kwam er een volumeauto waar Chrisje 5 jaar als charter heeft gereden bij Versteijnen uit Tilburg, dit was hoofdzakelijk tuinhuisjes rijden in Duitsland met hier en daar een uitstapje naar Italie of Zwitserland.  Later is hij met de kombi op Oostenrijk gaan rijden voor de firma Hoefnagels zelf. Met deze kombi heeft Chrisje 9 ton km in totaal gereden toen hij een nieuwe trekker kreeg, een Premium van Renault.

Van daaruit naar Duitsland en Engeland via Calais met de trein. 
Soms ging je leeg op en dan werd er in Rainham gekeken of er iets was. 
Het kon zomaar gebeuren in het begin dat er geen terugvracht was dus dan reed je ook weer leeg terug. 
Later is dit wel beter geworden.
Het valt me op dat Chrisje met liefde en overtuiging over het chauffeursvak praat en beiden zijn we het er over eens dat de charme van het buitenland werk er toch wel een heel eind af is. 
Alles is nogal veranderd en met de nieuwe tacho moet je je gewoon wel overal aan houden, en dat is trouwens toch wat hij altijd gedaan heeft.

Als ik moest gaan zitten rommelen met die schijven dan wist ik het gewoon niet meer dus heb ik dat maar nooit gedaan’.  Zeker zo verstandig, al zullen er legio chauffeurs zijn die wel min of meer ‘creatief’ deden boekhouden… In de tijd dat we ons gesprek hebben maakt Marloes foto’s die je bijgaand kunt zien. Met twee armen behoorlijk onbruikbaar worden de gewone dagelijkse dingen zoiets als een ware fitness strijd. De huistelefoon kan hij echter op de handsfree beantwoorden en de buurvrouw is ook steun en toeverlaat voor hem als Mascha is werken.

En natuurlijk legt Marloes de boterhammetjes die al gesmeerd zijn even op een bord want die kan hij met links wel eten maar niet zelf smeren. 
En dan laten we haar ook maar meteen koffie maken ze is er niet voor niks bij hé.
Mijn oog valt ook op het pakket wat we Chrisje hebben gegeven toen hij in het ziekenhuis lag, er zat nogal wat bier in en er zijn er nog niet veel op. Na een korte uitleg dat Chris nog steeds medicijnen heeft is dat helemaal duidelijk, pillen met drank innemen is misschien niet zo verstandig.
Helaas hebben Chris en Mascha ook hun reis naar Engeland moeten annuleren, wij hopen dat dat nog een keer ingehaald gaat worden natuurlijk
Verder met het werken voor de firma waar Chris echt ademloos kan vertellen dat mijn pen het nauwelijks bij kan houden en ik hoop dan ook dat ik alles goed vermeld heb maar als het niet zo is hoor ik het wel !!!

Zo heeft hij verder voor DHL op Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en af en toe Spanje en Portugal gereden. Met Wenen en Italie erbij kwam je op 10 weekenden per jaar overstaan maar dat wist je precies van te voren dus zodoende kon je wisselen met deze of gene.
Hierna is hij met zijn toenmalige trekker, een topline Scania nog 1 ½ jaar containers gaan rijden alvorens hij in het beton terechtkwam. 
Hier heeft hij het goed naar de zin. 
Over het verder reilen en zeilen van de firma kan hij kort zijn, met sommige collega’s heb je meer op dan met andere maar we proberen elkaar toch allemaal zoveel mogelijk te helpen, verder is het gewoon werken.

Met vriendelijke groet